لحظه ی موعود

به ماه در شب برفی قسم

که آفتاب ترینی تو

و من  تفاخر یک ذره در حوالی روز

کجاست لحظه ی موعود؟

دلم به برکه یباران گرفته می ماند

مرا به رود بخوان

هنوز در من عشق

پرنده ای است که می خواند.