ای عشق
ز بی کرانه ها می آیی
سر سبزی و پر از جوانه ها می آیی
در قلب سپید ه می دمی چون خورشید
سر شار از ترا نه ها می آیی.
+ نوشته شده در دوشنبه بیست و نهم اسفند ۱۳۸۴ ساعت 18:59 توسط مهتاب عشق
|
مهتاب عشق
حرفهای دلتنگی
باز این ترانه هارا عشق استرخش سرخ بادپا را عشق است
عشق درگیر غروب درد است
باز هم طلوع ما را عشق است
--------------------------------------------------
قصه ی من و غم تو
قصه ی گل و تگرگ
ترس بی تو زنده بودن
ترس لحظه های مرگ
ای برای با تو بودن
باید از بودن گذشتن
سر به بیداری گرفته
ذهن خواب آلوده ی من
همیشه میون قاب
خالی در های بسته
طرح اندام قشنگت
پاک و رویایی نشسته
کاش میشد اما نمی شه
این مرام روزگاره
رفتنت همیشگی بود
دیگه بر گشتن نداره...
کاش میشد دوباره باغچه پر گل های تو باشه
غنچه ی سپید مریم
با نوازش تو باشه
کاش می شد اما نمیشه
نمیشه بیای دوباره
رفتنت همیشگی بود
دیگه بر گشتن نداره.........
نوشتههای پیشین
- اردیبهشت ۱۳۹۵
- آذر ۱۳۹۲
- مرداد ۱۳۹۲
- فروردین ۱۳۹۲
- آذر ۱۳۹۱
- مهر ۱۳۹۱
- مرداد ۱۳۹۱
- تیر ۱۳۹۱
- خرداد ۱۳۹۱
- اردیبهشت ۱۳۹۱
- فروردین ۱۳۹۱
- اسفند ۱۳۹۰
- بهمن ۱۳۹۰
- دی ۱۳۹۰
- آذر ۱۳۹۰
- مهر ۱۳۹۰
- شهریور ۱۳۹۰
- تیر ۱۳۹۰
- خرداد ۱۳۹۰
- اردیبهشت ۱۳۹۰
- فروردین ۱۳۹۰
- بهمن ۱۳۸۹
- آذر ۱۳۸۹
- مهر ۱۳۸۹
- شهریور ۱۳۸۹
- خرداد ۱۳۸۹
- اردیبهشت ۱۳۸۹
- اسفند ۱۳۸۸
- آذر ۱۳۸۸
- تیر ۱۳۸۷
- اردیبهشت ۱۳۸۷
- آذر ۱۳۸۶
- مهر ۱۳۸۶
- مرداد ۱۳۸۶
- تیر ۱۳۸۶
- خرداد ۱۳۸۶
- آرشيو