ای غزل واره ی من
ای همه ی هستی من
من با تو به نهایت عشق رسیدم
اگرچه اینک بی تو غم انگیز ترینم
---------------------------------------
شیشه ی پنجره را باران شست
از دلم اما
چه کسی نقش تو را خواهد شست
چه کسی مهر تو را خواهد برد....
+ نوشته شده در دوشنبه بیست و دوم خرداد ۱۳۸۵ ساعت 8:49 توسط مهتاب عشق
|
باز این ترانه هارا عشق است