به تقدس نگاهت که تمامی امید
دل من مثل قناری تو نگاه تو دمیده
تو برام دلیل عشقی یه بهانه واسه گفتن
واژه ها رو کم میارم واسه ازغمت سرودن
توی سرمای تباهی تو برام یه جون پناهی
سر بزن سپیده ی من تو شبای چشم براهی
نمی دونم چی بگم من واسه ی عرض ارادت
می دونم که تکیه گاهی واسه این شکسته قامت
وقتی دل به تو سپردم با همه غریبه نشستم
توی صیاد دل من من همون آهوی دشتم
*************
تو همونی که یه عمری دل من دربدرت بود
این کبوتر اسیرت بی تو یک لحظه نیاسود
بیا از قفس رها کن این کبوتر اسیر رو
راه بده تو باغ چشمات این پرستوی حقیر رو
راه بده تو باغ چشمات این پرستوی حقیر رو
باز این ترانه هارا عشق است