حرفی برای سکوتت(درد دل)
منتظرت خواهم ماند تا بیکرانه ها
و شاید یک روز تو با لبخندی از مهر
با شاخه گلی از رز پیشم برگردی
و آن روز است که تمام حرفهایم را برایت می گویم
نمی دانم تا آن روز/ کلا غها خواهند گذاشت
که تک گل مریم / آرام و بی دغدغه نسیم مهر بانی را حس کند؟
نمی دانم....؟
شاید تو هم حرفهایی داری که منتظر فرصت هستی!
و آیا ممکن است که فر صتها این اجازه را بدهند؟
نمی دانم! اگر شقایقها ٬اگر یاسها و میخکها٬
اگر اطلسیها بمیرند آیا شاپرک عاشقی خواهد ماند
که در جشن تولد پرستوها ٬پیراهن سفید بر تن کند؟!
و آیا شاپرکی خواهد ماند که خود را به شمع عشق زند؟
اگر گلی شکفتن را از یاد ببرد چه می شود؟
آیا باز پروانه ها به یاد شکفتن مریم ها می افتند؟
و ایا فکر می کنند که روزی شاداب و تازه باز می شوند؟
آنوقت که نسیمی از عشق بر روی آنها می وزید؟
ولی حالا چه؟
آیا سکوت ٬ راز همین حرف است؟
آیا آنها دیگر وزیدن را فراموش کردهاند؟!!
باز این ترانه هارا عشق است