من تو را بوسیدم

تا فراموش کنم قصه ی شیدایی را

تا بیامیزم با رنگ هوس

واپسین

لحظه ی تنهایی را

من تو را بوسیدم

بهر تو از ره دور

ارمغان دگری آوردم

مخمل نرم نوازشها را

بر لب گرم تو جاری کردم

بیگناهم به خدا

خنده . دعوت و اغوا از توست

شور و عشق و مستی و ایمان از توست

ای سرا پا تردید

موجم و دامن دریا از توست

آتشم وای مکن خاموشم

ای سراپا تردید

ای امید گذران!!!!!!!

مرو از آغوشم................

     و این منم

              زنی تنها

                      در آستانه ی فصلی سرد......

       من از نهایت شب حرف می زنم

      من از نهایت تاریکی

       و از نهایت شب حرف می زنم

      اگر به خانه ی من آمدی برای من ای مهربان چراغ بیار

      و یک دریچه که از آن

      به ازدحام کوچه ی خوشبخت بنگرم.

شب است.

باز در اتاق تنهایم. باز مثل همیشه دلم هوای تو را دارد.

هر روز که می گذرد از پیش دلتنگ ترم.چقدر حرف دارم که با تو بگویم.

چقدر بغض نریخته دارم که در کنار تو آب کنم.

چه لحظه های شادی دارم که فقط با تو تقسیم می شوند...

و چه سیب هایی دارم که فقط با تو نصف می شوند.

سپید و سرخ روی مریم و محمدی را برای تو دسته میکنم.

گلبرگ های یاس را نثار قدمهایت.

فضای سبز و دل انگیز رو برای تو می خواهم.

اینک مقدمات با تو بودن را مهیا کرده ام...

ولی افسوس!!!!

آه!! .... چه بی هوده....

به خود که می آیم َ می بینم من تنها در اتاق نشسته ام. فقط فکر کردم که تو می آیی و تو را در خلوت خود احساس کردم و هیچ نیست!!!......

                                                                                   مریم

نمیدونم تو چه جوری می تونی

روی این خاطره ها خط بکشی

چه جوری می خوای که از من بگذری

واسه من مثل غریبه ها بشی

...

رویامون رنگی نداره

وقتی که من و تو اسیر دست قفسیم.

من و تو شروع یک خاطره ایم.

ولی افسوس که به هم نمی رسیم.

منی که واسه دوباره داشتنت

با همه خاطره هام همسفرم.

نکنه که تو به دادم نرسی

من نمی تونم که از تو بگذرم.

...

تو که نیستی ولی من به یاد تو

تو دلم خاطره هاتو می شمارم.

وقتی تو شریک رویای منی

حسرت گذشته رو نمی خورم.

زندگی رهایی پرنده هاست.

زندگی گشودن پنجره هاست.

دوباره از عشق به من چیزی بگو

لحظه ی تولد خاطره هاست....

              ای تو بهانه واسه موندن                   

                                             ای نهایت رسیدن

            ای تو خود لحظه ی بودن

                                         تو طلوع صبح خورشید رو دمیدن

           ای همه خوبی همه پاکی

                                            تو کلام آخر من

           ای تو پر از وسوسه ی عشق

                                            تو شدی تمامی زندگی من

            اسم تو هر چی که می گم

                                             همه تکرار تو حرفای دل من

             چشم تو هرجا که می رم

                                            جاری تو چشمای منتظر من

             ای بهانه واسه موندن

                                             ای نهایت رسیدن

             ای تو خود لحظه ی بودن

                                          تو طلوع صبح خورشید رو دمیدن

             تو رو اون لحظه که دیدم

                                                 به بهانه هام رسیدم

                از تو تصویری کشیدم

                                                  که او نو هیجا ندیدم

                تو رو از نگات شناختم

                                                 قصه از عشق تو ساختم

                تو رو از خودت گرفتم

                                                 با تو یک خاطره ساختم

********************************************************

هرچی آرزوی خوب مال تو

هرچی که خاطره داری مال من

اون روزای عاشقونه مال تو

این شبای بی قراری مال من

منم و حسرت با تو ما شدن

تویی و بدون من رها شدن

آخر غربت دنیاست مگه نه!!!!؟؟

اول دوراهی آشنا شدن

تو نگاه آخر تو

آسمون چله نشین بود

دل تو شکسته بودن                  همه ی قصه همین بود

می تونستم با تو باشم               مثل سایه مثل رویا

اما بیدارم و بی تو                     مثل تو تنهای تنها....

حس همیشه داشتن

نه عشق و دلبستگی

نه قصه ی گسستنه

نه حرف پیوستگیه

عادت و عشق و عاطفه

هر چی لغت تو عالمه

برای حس من و تو

یه اسم گنگ و مبهمه

تو این روزای بی کسی

اگه به دادم نرسی

یه روز میای که دیر شده

نمونده از من نفسی

*****

خواستن تو برای من

فرا تر از روح و تنه

راز همیشگی شدن

همیشه ازر تو گفتنه

اگر تو مهلتم بدی

مهلت مرگ رو نمی خوام

با تو به قصه می رسم

همراه لحظه هام بیا...

-------------------------------------------------------------------------------

پنجره ی چشمای تو

وقتی به چشمام باز میشه

نمی دونی توی وجودم

چه غوغایی می شه

لحظه ای که تو با منی

آتیش به جونم میزنی

گر میگیره جون و تنم

وقتی که میگی با منی...

نه می تونم بگم برو                      نه می تونم بگم بمون

آخه من اینجام رو زمین                    تو اوج اوج آسمون

بیشتر از یه آرزو                             فراتر از یه خواستنی

عشق تو تو خونمه                         یه عشق نا گسستنی

****************************************************************

مهتابی به کوچه روان است

نسیم شامگاهی می وزد

پنجره ای نیمه باز

من و تو در آن نمایانیم

دستهای تو مهربان و عزیز

می کشند با عشق مرا در آغوش

نگاه پاک چشمان تو

در میان بیقراری های من..

و صدای حرم نفسهایمان.....

آه!!

مهتابی به کوچه روان است

باز این شب عشق است

من و تو در کنار هم

عاشقانه با ترانه می مانیم.

من یک شبی خواب دیدم که می آیی

                                                  تو از قعر آرزوهای ناب می آیی

شبی اینگونه من و تو مهتاب                                                                                 

                                                 کنار ساحل عشق عاشقانه می آیی

                 اینجا من تنها نشستم با خیالی از تو

و تکرار مکرر حرفهایت..

نامت را در دل میگویم

عاشق تر می شوم و می لرزد دلمو

جای نگاهت ای دور از من

در نگاه ملتمسم جاریست

ای زلال پاک آبی

ای همنشین و همدرد من

چقدر این روزها بی تو تنهایم

خونه ی دلم بی تو مثل تاریکیست

تو بیا که روشن شوم از حضورت.

دل از من برد و روی از من نهان کرد

خدایا با که این بازی توان کرد؟؟؟/

خدایا......خدایا......خدایا با که این بازی توان کرد

شب تنهاییم در قصد جان بود

خیالش لطفهای بیکران کرد

خدایا......خدایا......خدایا با که این بازی توان کرد

چرا چون لاله خونین دل نباشم

که با ما نرگس او سرگران کر قصد جان کرد

خدایا......خدایا......خدایا با که این بازی توان کرد

صبا گر چاره داری وقت وقتست وقت وقتست

که درد اشتیاقم قصد جان کرد/ رو نهان کرد /سر گران کرد

خدایا......خدایا......خدایا با که این بازی توان کرد

چون اشکی افتادم به راحت در جوانی

چون آهی پیچیدم به دشت زندگانی

اما تو رفتی مانده ام تنهای تنها

ناامید و خسته هرجا....

لبخندت هر شب در خیالم می تراود

چشم تو شعر آشنایی می سراید

در قلبم آیا شعله ای از عشق دیرین مانده برجا!!!!

من بهاران را در تو می جویم

قصه ی دل را با تو میگویم

ماندم تنها........

می روم بی تو مرغک زیبا

کی دگر سازیم آشیان بر جا

بازآ بازآ................

عشق لا لایی بارون تو شباست

نم نم بارون پشت شیشه هاست

لحظه ی شبنم و برگ گل یاس

لحظه ی رهایی پرنده هاست

تو خود عشقی که همزاد منی

تو سکوت من و فریاد منی...

تو خود عشقی که شوق موندنی

غم تنهایی گنگ شعر های منی

وقتی دنیا دردبی حرفی داره

تویی که فریاد دردای منی

تو خود عشقی که همزاد منی

تو سکوت من و فریاد منی

دستای تو خورشید و نشون می دن

چشمای بستم و بیدار می کنند

صدای بال پرنده رو لبات

 تو گوشام دوباره تکرار می کنند

زندگی وقتی که بیزاری باشه

 روز و شبهاش همه تکراری باشه

شاید عشق برای بعضی عاشقا

لحظه ی بزرگ دیداری باشه

عشق لا لایی بارون تو شباست

نم نم بارون پشت شیشه هاست

لحظه ی عزیز با تو بودن

آخرین پناه موندن من

تو خود عشقی که همزاد منی

تو سکوت من و فریاد منی.

می بینی!!!!

فرصت با تو بودن را

در نگاهت گم شدن را

شادی تو را دیدن و از خود بی خود شدن را

دگر از من می گیرند...

این ثانیه ها

اتاق  هوا  عابران

مردمی که انگار هیچگاه عاشق نشدند

همه تو را از من می گیرند....

آسمام همچو صفحه ی دل من

روشن از جلوه های مهتاب است

امشب از خواب خوش گریزانم

که خیال تو خوشتر از خوابست

خیره بر سایه های وحشی بید

می خزم در سکوت بستر خویش

باز دنبال نغمه ای دلخواه

می نهم سر بر روی دفتر خویش

تن صدها ترانه می رقصد

در بلور ظریف آوایم

لذتی ناشناس و رویا رنگ

می دود همچو خون به رگهایم

آه...گویی ز دخمه ی دل من

روح شبگرد مه گذر کرده

یا نسیمی در این ره متروک

دامن از عطر یاس تر کرده

بر لبم شعله های بوسه ی تو

می شکوفد چو لاله گرم نیاز

در خیالم ستاره ای پر نور

می درخشد میان هاله ی راز

ناشناسی درون سینه ی من

پنجه بر چنگ و رود می ساید

همره نغمه های موزونش

گوئیا بوی عود می آید

آه....باور نمی کنم که مرا

با تو پیوستنی چنین باشد

نگه آن دو چشم شور افکن

سوی من گرم و دلنشین باشد

بیگمان زان جهان رویایی

زهره بر من فکنده دیده ی عشق

می نویسم بروی دفتر خویش

جاودانه باشی ای سپیده ی عشق

ما تکیه داده نرم به بازوی یکدگر

در روحمان طراوت مهتاب عشق بود

سر هایمان چو شاخه ی سنگین زبار و برگ

خامش بر آستانه ی محراب عشق بود

من همچو موج ابر سپیدی کنار تو

بر گیسویم نشسته گل مریم سپید

هر لحظه می چکد ز مژگان نازکم

بر برگ دستهای تو آن شبنم سپید

گویی فرشتگان خدا در کنار ما

با دستهای کوچکشان چنگ می زدند

در عطر عود و ناله ی اسپند و ابر دود

محراب را ز پاکی خود رنگ می زدند

پیشانی بلند تو در نور شمع ها

آرام و رام بود چو دریای روشنی

با ساقهای نقره نشانش نشسته بود

د رزیر پلکهای تو رویای روشنی

من تشنه ی صدای تو بودم که می سرود

در گوشم آن کلام خوش دلنواز را

چون کودکان که رفته ز خود گوش می کنند

افسانه های کهنه ی لبریز راز را

آنگه در آسمان نگاهت گشوده گشت

بال بلور قوس قزح های رنگ رنگ

در سینه قلب روشن محراب می تپید

من شعله ور در اتش آن لحظه ی درنگ

گفتم خموش ((آری)) و همچون نسیم صبح

لرزان و بیقرار وزیدم بسوی تو

اماتو هیچ بودی و دیدم هنوز هم

در سینه هیچ نیست بجز آرزوی تو

من لبریزم از لحظات ناب یک حادثه.

صدای باد زمستانی باز در دلم طنین می افکند.

تنها در خلوت زمستانی خود نشسته ام...

فکرم را دور میکنم از تمامی هیاهوی نکبت بار زندگی...از غم...از هر چه بدیست...

می خواهم به لحظات خوشی فکر کنم. به لحظه های ناب عشق...

به صدای عاشقانه ی پرندگان گوش کنم. روحم را رها می کنم...پرواز می دهم به باغ پرگل خیال...

پیراهن حریر گلدار بر تن با موهایی پریشان شده در باد.

شاخه گلی در دست...انگار به انتظار مانده ام...

نفس می کشم..چقدر سبک شدم..

همرا با پریهای خیال عشق میورزم..قدم می زنم...

بوی خوش عشق به مشامم می رسد.هوا عطر آگین از توست ...

مست میشوم...می بارم از شوق. در دل میتپم...تو می آیی...

با مردانگیت که بار هر چه غم است از بین می برد.

با قامتت که تکیه گاه را در خود نشان میدهد.با نگاه مهر بانت که تمامی دلتنگیهایم را نوازش می کند...

با نوازش دستهایت که عشق را بر تنم زمزمه می کند....

و آغوشت که انتهای هر چه خوبی ومهر بانیست.

و آمدنت که پایان می دهد انتظار شیرینم را ..

و نبض پر اضطرابم که برای عشق تو با شادی می زند...

نم نم باران عشق سرازیر میشود.

چهرهامان خیس از عشق

خیس از مهر ... در نگاه هم رشد میکنند....

کلبه ب عشق َکمی آنطرف تر انتظارمان را میکشد...

پا به پای تو به سوی کلبه می ایم.

آرامش....

                 عشق......

                                  من و تو....

                                                              (خیال) مریم مهتاب عشق

*********************************************************************

**************************************************

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

بردی از یادم

                دادی بر بادم

     با یادت شادم

دل به تو دادم

               در دام افتادم

    از غم آزادم

   ************

   کی آیی به ببرم

                                     ای شمع سحرم

  در بزمم نفسی

                                       بنشین تاج سرم

  تا از جان گذرم...                                                           مریم